DUNAV – Rade Todorović

Videlo, sa Dunava iz čuna,
što se lišćem pokri.

Šešir glavu pomeri,
a ruka lako,
o vodu kratkim zamahom
strunu okinu. Kićanka crvenih niti
iz dubine kolosu brkove pomera,
magla zatvori vrata Dunava
i kiša orosi čun i vedje.

Zatreperi struna,
glas ga pozva da igra počne,
dok se ruka ne umori.

Sve do Table jezivi tango smrti,
ples talasa.

Nogu na obalu spusti,
korakom izmeri put do praga
i spusti u kraj kratko veslo.

(C) Rade Todorović