SELJAK – Milorad J. Nikić

SELJAK

Trešnje su prošle, prezrele
i već rumen kruške ječmenke
najedralo zrno ječma i pšenice
izaslo viri iz klasa, semenke U
toru stoka prilegla, miruje
pobegla od obada, mušice
Nedelja, srkveno zvono se čuje
u crkvi molitva, Svete Trojice

Na putu neka vika, galama
seljak u ritama, ispred krmača
svezana u kanap, uze, marama
joguni se unazad vuće, korača

Umorna, pena joj bela na ustima
celu noć je besnela u oboru,
seljak opsuje, crkvu, naforu,
s mukom korača, bol u krstima

Ali odjednom dune mu u glavu
uze zateglo, plave se prsti
prasići bi stigli za Božić i Slavu
kraj crkve prodje i prekrsti

Računa na prste, podiže ruku
zaneo se, u mašti drage slike
ko već prodaje prasiće, velike
čizme će da kupi sebi i unuku.

(C) Milorad J. Nikić