STARAC – Maria Deyana

Loading

STARAC – Maria Deyana – Pročitano 904
Postavljeno – 20. March 2006. g. @ 21:15:37 CET

STARAC

U starom kaminu vatra tinja
U kutku  starac  umorne diže oči
Na prozore gleda  promrzle od inja
Dječije slike što streme  u samoći

U oku zaiskri izgubljena nada
Sluša  vjetar, huči kroz stabla  stara
Odjekuje smijeh kao nekada
Radosne djece,a mati im košulje tka

A soba  sada  pusta  i sve je tiho
Kolijevka prazna,pored nje, nekad je  snivo
Djecu svoju u njoj veselo njiho
Dok se Gospod s neba osmjehivo

Drhtavom rukom slike  gladi
Suze roni za sjećanjem davnim
Miriše tamjan,a on sobu kadi
Usamljen hoda stazama tavnim

Sam u sjeni bdije otac stari
Vjetrovi kroz stabla  huče
U  kaminu vatra pucketa i  žari
I  osijedila vlas na violini puče

A suza blještava i  vjerna
Kao kristal u dušu  se  sasu
Oči mu sklapa  rana čemerna
I život se njegov kao pepeo rasu.

Čudna svjetlost niz obraz  sliva
Rijeku suza što reže i  boli
Na polju  neoranih njiva
Zgasnu i  njegov život goli.

(C) Maria Deyana

Оставите одговор

Your email address will not be published.